Στο Μπακταπούρ υπάρχει μια στιγμή, λίγο μετά τις έξι το πρωί, που η πόλη ανήκει ολόκληρη σε όσους ζουν μέσα της. Μια γυναίκα με σάρι κόκκινο στο τελείωμα κάνει τον γύρο του ναού Νιάταπολα κρατώντας ένα μπρούντζινο πιάτο με ρύζι, κατιφέδες και κόκκινη σκόνη. Δύο ηλικιωμένοι κάθονται στο βάθρο ενός ιερού που στέκει εκεί τριακόσια χρόνια και συζητούν ήρεμα κάτι που έγινε χθες. Από ένα στενό που ακόμη δεν βλέπετε ακούγεται ο υπόκωφος ήχος ενός τροχού αγγειοπλαστικής που ξεκινά. Κανείς δεν πουλά τίποτα. Κανείς δεν σας κοιτάζει.
Ως τις δέκα και μισή έχουν φτάσει τα πούλμαν από το Κατμαντού και η πόλη γίνεται κάτι άλλο: εξακολουθεί να είναι όμορφη, εξακολουθεί να είναι μοναδική, αλλά πλέον είναι ένας τόπος που τον κοιτούν, όχι ένας τόπος που ζει. Οι περισσότεροι επισκέπτες γνωρίζουν μόνο αυτό το δεύτερο Μπακταπούρ. Ένα ιδιωτικό ταξίδι πολυτελείας στο Μπακταπούρ, όπως το σχεδιάζουμε εμείς, χτίζεται ολόκληρο γύρω από το πρώτο.
Αν έχετε περπατήσει στη Ρόδο ή στη Μονεμβασιά πριν ανοίξουν τα μαγαζιά, ξέρετε ήδη για ποια ώρα μιλάω.
Γιατί το Μπακταπούρ Δεν Μοιάζει με Κανένα Άλλο Μέρος της Κοιλάδας
Η Κοιλάδα του Κατμαντού είχε κάποτε τρεις αντίπαλες βασιλικές πόλεις — το Κατμαντού, την Πατάν και το Μπακταπούρ — καθεμία με το δικό της παλάτι, τη δική της πλατεία Ντούρμπαρ και τους δικούς της τεχνίτες, που προσπαθούσαν να ξεπεράσουν τους άλλους δύο. Και οι τρεις σώζονται, και οι τρεις ανήκουν στο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Μόνο το Μπακταπούρ όμως μοιάζει ακόμη με ολόκληρη μεσαιωνική πόλη, και όχι με σύνολο μνημείων μέσα σε μια σύγχρονη.
Εν μέρει είναι ζήτημα ιστορίας. Το Μπακταπούρ ήταν πρωτεύουσα ολόκληρης της κοιλάδας επί των βασιλέων Μάλα ως τα τέλη του 15ου αιώνα και κράτησε το δικό του στέμμα για τρεις ακόμη αιώνες. Εν μέρει είναι γεωγραφία: η παλιά πόλη απλώνεται σε μια χαμηλή ράχη περίπου δεκατρία χιλιόμετρα ανατολικά του Κατμαντού, λίγο πιο πέρα από την εξάπλωση της πρωτεύουσας. Και εν μέρει είναι επιλογή. Από τη δεκαετία του 1970, ένα μακρύ πρόγραμμα αποκατάστασης, με χρηματοδότηση κυρίως από τη Γερμανία, έστρωσε τα σοκάκια με τούβλο, ξανάφτιαξε αποχετεύσεις και πηγάδια και βοήθησε την πόλη να κρατήσει τα αυτοκίνητα έξω από τον ιστορικό πυρήνα. Περπατώντας σήμερα εκεί ακούτε βήματα και καμπάνες, όχι μηχανές.
Οι Νεουάρ, ο λαός που έχτισε τις πόλεις της κοιλάδας, ονομάζουν το Μπακταπούρ Khwopa. Το σανσκριτικό όνομα σημαίνει «πόλη των πιστών», και δεν πρόκειται για σχήμα λόγου. Λέγεται ότι εδώ υπάρχουν περισσότερα ιερά, ναοί και ιερές κρήνες ανά δρόμο από οπουδήποτε αλλού στο Νεπάλ, και σχεδόν όλα λειτουργούν ακόμη. Δεν είναι ένα μουσείο με κατοίκους. Είναι ένας πληθυσμός που τυχαίνει να ζει μέσα σε μουσείο.
Οι Τέσσερις Πλατείες: Πώς Διαβάζεται η Πόλη
Το Μπακταπούρ κατανοείται καλύτερα ως μια αλυσίδα από πλατείες ενωμένες με στενά πλακόστρωτα σοκάκια. Ένας καλός ιδιωτικός ξεναγός θα σας τις δείξει με τη σειρά που αφηγείται την ιστορία της πόλης, όχι με τη σειρά που ακολουθούν τα πούλμαν.
Η πλατεία Ντούρμπαρ: η βασιλική πόλη
Στην πλατεία Ντούρμπαρ ζούσαν οι βασιλείς, και εδώ η αυλή των Μάλα έδειχνε τη δύναμή της σε πέτρα και ξύλο. Το μακρύ πλινθόκτιστο παλάτι με τα σκαλιστά κουφώματα είναι γνωστό ως «Παλάτι των Πενήντα Πέντε Παραθύρων» — καθένα τους ένα μικρό αριστούργημα ξυλόγλυπτου δικτυωτού. Μέσα του ανοίγει η Χρυσή Πύλη, μια επίχρυση θύρα του μέσου του 18ου αιώνα, με τη θεά Ταλέτζου και το μυθικό πτηνό Γκαρούντα στην κορυφή, που θεωρείται το ωραιότερο δείγμα μεταλλοτεχνίας σε όλη την κοιλάδα. Πίσω της βρίσκεται ο βασιλικός ναός της Ταλέτζου, της προσωπικής θεάς των βασιλέων, μια αυλή όπου δεν επιτρέπεται η είσοδος σε μη ινδουιστές. Καλό είναι να το γνωρίζετε πριν φτάσετε, όχι στην πόρτα.
Γύρω από την πλατεία υψώνονται ο πέτρινος ναός Βάτσαλα Ντούργκα, οι ναοί-παγόδες που ξαναχτίστηκαν με υπομονή μετά τον σεισμό του 2015, και οι σειρές από πέτρινους φύλακες — λιοντάρια, γρύπες, ελέφαντες — στραμμένους προς τα έξω, σαν να χρειάζεται ακόμη το παλάτι υπεράσπιση.
Η πλατεία Ταουμάντι: ο Νιάταπολα
Δύο λεπτά με τα πόδια νοτιότερα βρίσκεται το πιο διάσημο κτίριο του Μπακταπούρ και, κατά πολλούς, ολόκληρου του Νεπάλ. Ο ναός Νιάταπολα υψώθηκε το 1702 από τον βασιλιά Μπουπατίντρα Μάλα: πέντε κλιμακωτές στέγες πάνω σε πέντε κλιμακωτά βάθρα, περίπου τριάντα μέτρα ύψος, η ψηλότερη παγόδα της χώρας. Τη σκάλα του φυλάνε ζεύγη μορφών με αύξουσα σειρά δύναμης — δύο θρυλικοί παλαιστές στη βάση, έπειτα ελέφαντες, λιοντάρια, γρύπες και τελικά δύο θεές στην κορυφή — καθένα, λέει η παράδοση, δέκα φορές δυνατότερο από το ζεύγος από κάτω.
Εκείνο που συγκινεί δεν είναι το ύψος του αλλά η αντοχή του. Ο Νιάταπολα πέρασε τον μεγάλο σεισμό του 1934 και ξανά τον σεισμό του 2015 με ελάχιστες φθορές, ενώ πολλά γύρω του έπεσαν. Οι Νεουάρ μάστορες που τον σχεδίασαν ήξεραν για το ξύλο, την ελαστικότητα και τα θεμέλια περισσότερα απ' όσα θα τους αναγνώριζε τότε οποιοσδήποτε στην Ευρώπη.
Καθίστε στα σκαλοπάτια των ταρατσών που τον κοιτάζουν, την αυγή, πριν γεμίσει η πλατεία, και παρακολουθήστε την πόλη να ξεκινά τη μέρα της γύρω από τον ναό. Αυτή, περισσότερο από κάθε φωτογραφία, είναι η εικόνα του Μπακταπούρ που θα κρατήσετε.
Η πλατεία των Αγγειοπλαστών: η πόλη που δουλεύει
Δυτικά της Ταουμάντι, τα σοκάκια ανοίγουν σε μια πλατεία σκεπασμένη με πηλό. Εκατοντάδες φρεσκοπλασμένα αγγεία — στάμνες, λυχνάρια, τα μικρά μπολ του γιαουρτιού — στεγνώνουν σε σειρές πάνω στα τούβλα, και κάθε ώρα κάποιος τα γυρίζει με το χέρι για να ψηθούν ομοιόμορφα στον ήλιο. Οι αγγειοπλάστες δουλεύουν σε τροχούς στημένους ακριβώς μέσα από την πόρτα τους, πολλοί από οικογένειες που κάνουν ακριβώς αυτό, στην ίδια ακριβώς πλατεία, εδώ και γενιές.
Όποιος έχει δει τα εργαστήρια του Μαρουσιού ή της Σίφνου θα αναγνωρίσει αμέσως τη γλώσσα των χεριών. Σε μια ιδιωτική επίσκεψη κανονίζουμε να καθίσετε στον τροχό δίπλα σε έναν από αυτούς. Κατά πάσα πιθανότητα θα φτιάξετε κάτι στραβό. Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει μια ώρα στον χώρο δουλειάς κάποιου ως φιλοξενούμενος και όχι ως θεατής, και μια κουβέντα — μέσω του ξεναγού σας — για το τι σημαίνει να ασκεί κανείς την τέχνη που ασκούσε ο προπάππους του στο ίδιο σημείο.
Η πλατεία Νταταρέγια: η πόλη των λογίων
Το παλαιότερο κομμάτι του Μπακταπούρ βρίσκεται ανατολικά, γύρω από την Ταχουπάλ Τόλε και τον ναό Νταταρέγια, που σύμφωνα με την παράδοση χτίστηκε τον 15ο αιώνα από την ξυλεία ενός μόνο δέντρου. Η γειτονιά είναι πιο ήσυχη, πιο οικιακή από τη βασιλική πλατεία. Ο μεγάλος της θησαυρός είναι το Πουτζάρι Ματ, ένα παλιό σπίτι ιερέων με το «Παράθυρο του Παγωνιού» στην αυλή του, το πιο φημισμένο ξυλόγλυπτο του Νεπάλ. Το κτίριο στεγάζει σήμερα το Εθνικό Μουσείο Ξυλογλυπτικής, και απέναντι βρίσκεται το Μουσείο Ορειχάλκου και Μπρούντζου.
Γύρω τους, σε μικρά εργαστήρια που ανοίγουν κατευθείαν στον δρόμο, οι ξυλογλύπτες εξακολουθούν να σκαλίζουν αντηρίδες, κουφώματα και θεότητες σε ξύλο σαλ, με τεχνικές αμετάβλητες εδώ και αιώνες. Ζωγράφοι θάνκα δουλεύουν σε δωμάτια του πάνω ορόφου, με το φως ενός μόνο παραθύρου. Με τη σωστή σύσταση, αυτές οι πόρτες ανοίγουν.
Τι Κάνει ένα Ταξίδι στο Μπακταπούρ Πραγματικά Πολυτελές
Η πολυτέλεια στο Μπακταπούρ δεν έχει σχεδόν καμία σχέση με τα σεντόνια. Η πόλη δεν έχει μεγάλα ξενοδοχεία μέσα στα τείχη της, και θα ήταν φτωχότερη αν είχε. Αυτό που προσφέρει είναι πρόσβαση, χρόνο και ησυχία — ακριβώς όσα μπορεί να δώσει ένα καλά σχεδιασμένο ιδιωτικό ταξίδι και δεν μπορεί να δώσει μια οργανωμένη εκδρομή.
Φτάστε πριν από όλους
Η σημαντικότερη απόφαση είναι η ώρα. Φέρνουμε τους ταξιδιώτες μας στο Μπακταπούρ είτε από το προηγούμενο βράδυ είτε με το πρώτο φως, ώστε η πλατεία Ντούρμπαρ και η Ταουμάντι να τους υποδεχτούν ενώ η πόλη ακόμη ξυπνά. Η διαφορά ανάμεσα στο Μπακταπούρ των επτά και στο Μπακταπούρ των έντεκα είναι η διαφορά ανάμεσα στον φιλοξενούμενο και στον επισκέπτη.
Μείνετε το βράδυ
Σχεδόν κανείς δεν κοιμάται στο Μπακταπούρ. Όσοι το κάνουν ανακαλύπτουν ότι η πόλη μετά το σούρουπο είναι αυτή που θυμούνται περισσότερο: λυχνάρια λαδιού στα ιερά, οι βραδινοί ύμνοι μπατζάν στα παραδοσιακά καταλύματα γύρω από τις πλατείες, και μια σιωπή στα σοκάκια που μοιάζει αδύνατη δεκατρία χιλιόμετρα από μια πρωτεύουσα. Υπάρχουν μικροί ξενώνες σε αναπαλαιωμένα νεουάρι αρχοντικά, και τους επιλέγουμε προσεκτικά, δωμάτιο προς δωμάτιο, ανάλογα με το φως, τη θέα και την ησυχία. Για όσους προτιμούν τις ανέσεις ενός ξενοδοχείου πλήρων υπηρεσιών, ορίζουμε βάση κάπου αλλού στην κοιλάδα και απλώς επιστρέφουμε στο Μπακταπούρ τις ώρες που μετρούν: αυγή και σούρουπο. Ο οδηγός μας για το Κατμαντού της πολυτέλειας εξηγεί πώς σκεφτόμαστε αυτές τις επιλογές.
Ο σωστός ξεναγός
Ο ξεναγός στο Μπακταπούρ πρέπει να είναι Νεουάρ, ιδανικά από το ίδιο το Μπακταπούρ — κάποιος του οποίου η οικογένεια υπάρχει μέσα στις ιστορίες που αφηγείται, που ξέρει ποια θεία φροντίζει ποιο ιερό και ποιο εργαστήριο θα δεχτεί επισκέπτη ένα συγκεκριμένο πρωί. Συνεργαζόμαστε με λίγους ξεναγούς που γνωρίζουμε προσωπικά και τους ταιριάζουμε με τους ταξιδιώτες όπως θα διαλέγατε συνδαιτυμόνα: με βάση την ιδιοσυγκρασία όσο και τις γνώσεις.
Πόρτες που δεν υπάρχουν σε κανέναν χάρτη
Οι πιο αξέχαστες ώρες ενός ταξιδιού στο Μπακταπούρ συνήθως συμβαίνουν πίσω από μια πόρτα: μια αυλή όπου μια οικογένεια ετοιμάζεται για γιορτή, το εργαστήριο ενός ξυλογλύπτη στον πάνω όροφο, μια ταράτσα όπου πίνετε τσάι πάνω από τις στέγες των παγοδών τη δύση. Τίποτα από αυτά δεν κλείνεται διαδικτυακά. Υπάρχουν χάρη σε σχέσεις που χτίστηκαν με τα χρόνια, και αποτελούν τον πυρήνα αυτού που εννοούμε με τον όρο «βιωματικός πλούτος»: όχι περισσότερα αξιοθέατα, αλλά ένας βαθύτερος τρόπος να βλέπετε.
Το Νεουάρι Τραπέζι
Η κουζίνα των Νεουάρ είναι μία από τις μεγάλες άγνωστες γαστρονομικές παραδόσεις της Ασίας, και το Μπακταπούρ είναι η καρδιά της. Όποιος μεγάλωσε με το γιαούρτι σε πήλινο της γιαγιάς θα νιώσει εδώ περίεργα σαν στο σπίτι του.
- Τζουτζού ντάου — «ο βασιλιάς των γιαουρτιών». Βουβαλίσιο γάλα, ελαφρά γλυκαμένο, πηγμένο στα άβαφα πήλινα μπολ της πλατείας των Αγγειοπλαστών, που τραβούν τον ορό και αφήνουν το γιαούρτι πηχτό, δροσερό, με μια αχνή νότα καραμέλας. Φάτε το στα μέσα του πρωινού, στην πλατεία, μέσα στο μπολ όπου φτιάχτηκε.
- Σαμάι μπατζί — τελετουργική πιατέλα με πατημένο ρύζι, ψητά και καρυκευμένα κρέατα, μαύρη σόγια, τζίντζερ, σκόρδο και μια τηγανίτα από φακές, που σερβίρεται σε γιορτές και οικογενειακές τελετές. Ένα ιδιωτικό γεύμα σε νεουάρι σπίτι είναι ο καλύτερος τρόπος να το καταλάβετε.
- Γιομαρί — ζυμαράκι από αλεύρι ρυζιού στον ατμό, γεμισμένο με μελάσα και σουσάμι, σε σχήμα σύκου. Παραδοσιακά φτιάχνεται για την πανσέληνο του χειμώνα, αλλά στις κουζίνες του Μπακταπούρ το συναντάτε πολύ συχνότερα.
- Μπαρά και τσαταμαρί — τηγανίτες από φακές και η λεπτή «νεουάρι πίτσα» από αλεύρι ρυζιού, και τα δύο καλύτερα ζεστά από μια οικογενειακή κουζίνα παρά από τον κατάλογο ενός εστιατορίου.
Συνήθως εντάσσουμε τουλάχιστον ένα γεύμα του ταξιδιού μέσα σε ιδιωτικό σπίτι, μαγειρεμένο από την οικογένεια και σερβιρισμένο στο πάτωμα, πάνω σε ψάθες, όπως ορίζει η παράδοση. Είναι το γεύμα που οι περισσότεροι φιλοξενούμενοί μας περιγράφουν πρώτο όταν επιστρέφουν. Για μια ευρύτερη γευστική περιήγηση, δείτε τον οδηγό μας για τη γαστρονομία του Νεπάλ.
Οι Γιορτές του Μπακταπούρ
Το ημερολόγιο του Μπακταπούρ είναι πυκνό σε γιορτές, και αν συμπέσει η επίσκεψή σας με κάποια από αυτές, η πόλη αλλάζει ολόκληρη.
- Μπίσκετ Τζάτρα, με το νεπαλέζικο νέο έτος τον Απρίλιο. Τεράστια ξύλινα άρματα με τους θεούς σέρνονται στους δρόμους από τα δύο αντίπαλα μισά της πόλης, σε μια διελκυστίνδα που μπορεί να κρατήσει ώρες, ενώ ένας πανύψηλος τελετουργικός στύλος στήνεται και ύστερα ρίχνεται. Είναι συναρπαστικό, πολυσύχναστο και δεν μοιάζει με τίποτα ευρωπαϊκό — αν και όποιος έχει ζήσει Πάσχα σε ελληνικό νησί θα αναγνωρίσει κάτι από την ένταση.
- Γκάι Τζάτρα, στα τέλη του καλοκαιριού: η γιορτή της μνήμης για όσους έφυγαν μέσα στη χρονιά, μισή πομπή και μισή σάτιρα, με μια ελαφράδα απέναντι στο πένθος που πολλοί επισκέπτες βρίσκουν απροσδόκητα συγκινητική. Ο Έλληνας θα σκεφτεί αμέσως τα ψυχοσάββατα και το καρναβάλι μαζί.
- Ντασάιν και Τιχάρ, οι μεγάλες φθινοπωρινές γιορτές του Νεπάλ, γεμίζουν τις αυλές του Μπακταπούρ με οικογενειακές τελετές, χαρταετούς, λυχνάρια και γιρλάντες από κατιφέδες.
Οι μέρες γιορτής θέλουν προετοιμασία: το σωστό σημείο θέασης, μια ταράτσα κανονισμένη από πριν, και έναν ξεναγό που ξέρει πότε να σας βάλει στην καρδιά της γιορτής και πότε να κάνετε ένα βήμα πίσω. Ο ευρύτερος οδηγός μας για τις γιορτές του Νεπάλ καλύπτει το εθνικό ημερολόγιο.
Πώς Εντάσσεται το Μπακταπούρ σε ένα Ταξίδι στο Νεπάλ
Το Μπακταπούρ λειτουργεί υπέροχα ως κομμάτι ενός μεγαλύτερου ταξιδιού, όχι ως βιαστική ημερήσια εκδρομή από το Κατμαντού. Μερικά σχήματα στα οποία επιστρέφουμε ξανά και ξανά:
- Το ήπιο ξεκίνημα. Φτάνετε στο Κατμαντού και περνάτε τη δεύτερη και την τρίτη νύχτα μέσα και γύρω από το Μπακταπούρ, πριν από τα βουνά. Μια απαλή προσγείωση στο Νεπάλ — πολιτιστική και όχι σωματική — και καλύτερος τρόπος να συνέλθετε από μια μακρά πτήση απ' ό,τι ένα λόμπι ξενοδοχείου.
- Μπακταπούρ, Τσάνγκου Ναράγιαν και Nagarkot. Ο Τσάνγκου Ναράγιαν, ναός σε λόφο λίγο βορειότερα του Μπακταπούρ, διασώζει την παλαιότερη χρονολογημένη επιγραφή της κοιλάδας, του 5ου αιώνα, και ανήκει στο ίδιο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Συνεχίστε ως την κορυφογραμμή του Nagarkot για μια νύχτα απέναντι από τα Ιμαλάια, όπως περιγράφουμε στον οδηγό μας για τα resorts του Nagarkot, και έχετε ένα από τα πιο γενναιόδωρα σαρανταοκτάωρα της χώρας.
- Το νήμα της κληρονομιάς. Συνδυάστε το Μπακταπούρ με την Πατάν και την πλατεία Ντούρμπαρ του Κατμαντού σε μερικές χαλαρές μέρες, με διαφορετικό ειδικό ξεναγό για καθεμία, και οι τρεις βασιλικές πόλεις αρχίζουν να συνομιλούν μεταξύ τους. Αυτό εντάσσεται φυσικά στο ταξίδι Elysian Classic.
- Η αντίθεση. Κλείστε ένα trekking ή μια αποστολή στο Μουστάνγκ με δύο νύχτες στο Μπακταπούρ. Μετά από εβδομάδες σιωπής σε υψόμετρο, η πυκνότητα και η ζεστασιά της πόλης προσγειώνονται αλλιώς. Τα ταξίδια Premium σχεδιάζονται συχνά ακριβώς έτσι.
Πότε να Επισκεφθείτε το Μπακταπούρ
Το Μπακταπούρ είναι πόλη για όλο τον χρόνο, αλλά η εμπειρία αλλάζει με την εποχή.
- Οκτώβριος – Νοέμβριος: καθαροί ουρανοί, απαλό φως και οι μεγάλες γιορτές Ντασάιν και Τιχάρ. Η κλασική περίοδος, και η πιο πολυσύχναστη.
- Δεκέμβριος – Φεβρουάριος: δροσιά και εξαιρετική διαύγεια, τραγανά πρωινά, άδειες πλατείες και υπέροχο χαμηλό φως για φωτογραφία. Πάρτε ζεστά ρούχα για την αυγή.
- Μάρτιος – Μάιος: ζέστη και φωτεινότητα, με κορυφαία στιγμή τη Μπίσκετ Τζάτρα τον Απρίλιο.
- Ιούνιος – Σεπτέμβριος: οι μουσώνες φέρνουν βροχή τα περισσότερα απογεύματα, αλλά τα πρωινά είναι συχνά καθαρά, η πόλη είναι στην πιο πράσινη και πιο ήσυχη εκδοχή της, και η Γκάι Τζάτρα πέφτει μέσα σε αυτή την περίοδο.
Όποιος κι αν είναι ο μήνας, ο κανόνας μένει ίδιος: οι ωραιότερες ώρες της πόλης είναι πριν από τις δέκα το πρωί και μετά τις τέσσερις το απόγευμα.
Πόσο Κοστίζει ένα Ιδιωτικό Ταξίδι στο Μπακταπούρ
Είναι η ερώτηση που ακούμε συχνότερα, και η ειλικρινής απάντηση είναι ότι ένα ταξίδι αυτού του είδους κοστολογείται μόνο αφού σχεδιαστεί, γιατί δεν υπάρχουν δύο ίδια. Εξαρτάται από το πού θα μείνετε, πόσες νύχτες θα περάσετε μέσα στην παλιά πόλη, με ποιους ξεναγούς και ειδικούς θα συνεργαστείτε, αν περιλαμβάνεται κάποια γιορτή, και πώς δένει το Μπακταπούρ με τον υπόλοιπο χρόνο σας στο Νεπάλ. Αν θέλετε έναν αριθμό, η κουβέντα ξεκινά από τη σελίδα σχεδιασμού του ταξιδιού σας.
Συχνές Ερωτήσεις
Αξίζει το Μπακταπούρ περισσότερο από μια ημερήσια εκδρομή;
Ναι. Η ημερήσια εκδρομή σάς δείχνει τα μνημεία στην πιο πολυσύχναστη ώρα τους. Μία ή δύο νύχτες μέσα ή κοντά στην παλιά πόλη σάς επιτρέπουν να δείτε το Μπακταπούρ την αυγή και μετά το σούρουπο, όταν είναι περισσότερο ο εαυτός του — και σας δίνουν χρόνο για τα εργαστήρια, τα σπίτια και τις αυλές που μια τρίωρη επίσκεψη δεν φτάνει ποτέ.
Πόσο απέχει το Μπακταπούρ από το Κατμαντού;
Η παλιά πόλη βρίσκεται περίπου δεκατρία χιλιόμετρα ανατολικά του κέντρου του Κατμαντού. Μετακινούμαστε πάντα με ιδιωτικό όχημα και προσαρμόζουμε τις ώρες στην κίνηση της κοιλάδας, όχι σε ένα άκαμπτο πρόγραμμα.
Μπορούν οι μη ινδουιστές να μπουν σε όλους τους ναούς;
Οι περισσότερες πλατείες και τα εξωτερικά των ναών του Μπακταπούρ είναι ανοιχτά σε όλους. Ορισμένα εσωτερικά ιερά, όπως η αυλή του ναού της Ταλέτζου μέσα στο βασιλικό παλάτι, προορίζονται μόνο για ινδουιστές. Ένας καλός ξεναγός θα σας εξηγήσει κάθε όριο πριν φτάσετε σε αυτό.
Τι να φορέσω;
Άνετα, κλειστά παπούτσια για τα πλακόστρωτα σοκάκια, και σεμνά ρούχα που καλύπτουν ώμους και γόνατα για τις επισκέψεις σε ναούς — όπως ακριβώς σε ένα ελληνικό μοναστήρι. Τα δερμάτινα αντικείμενα καλό είναι να μένουν έξω από ορισμένα ιερά. Τον χειμώνα, πάρτε ζεστά ρούχα για τα πρωινά.
Μπορεί το Μπακταπούρ να συνδυαστεί με ένα ταξίδι στα Ιμαλάια;
Εύκολα, και είναι ένας από τους αγαπημένους μας συνδυασμούς. Το Μπακταπούρ βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της κοιλάδας, κοντά στο Nagarkot και σε μικρή απόσταση από το αεροδρόμιο, κάτι που το κάνει φυσικό πρώτο ή τελευταίο κεφάλαιο ενός μεγαλύτερου ταξιδιού στους προορισμούς που σχεδιάζουμε.
Ξεκινήστε το Ταξίδι σας στο Μπακταπούρ
Έχω περπατήσει στις πλατείες του Μπακταπούρ περισσότερες φορές απ' όσες μπορώ να μετρήσω, και ακόμη βρίσκω κάτι που δεν είχα προσέξει — μια σκαλιστή μορφή σε ένα δοκάρι της στέγης, ένα ιερό χωμένο στη γωνία ενός τοίχου, μια οικογενειακή τελετή στην οποία δεν με είχαν καλέσει ποτέ πριν. Έτσι είναι αυτός ο τόπος. Δεν ανοίγεται σε όσους βιάζονται.
Αν θέλετε να τον ζήσετε όπως του αξίζει — με το πρώτο φως, με τον σωστό ξεναγό, πίσω από τις σωστές πόρτες — πείτε μας πώς σας αρέσει να ταξιδεύετε και εμείς θα σχεδιάσουμε τα υπόλοιπα. Το ταξίδι σας ξεκινά από τη σελίδα σχεδιασμού του ταξιδιού σας.
