Τα σκαλιά αρχίζουν μέσα στο σκοτάδι. Στη βάση της ανατολικής σκάλας κάθονται τρεις πέτρινοι Βούδες, βαμμένοι σε ξεθωριασμένο χρυσό και κόκκινο, και μια ηλικιωμένη γυναίκα ανάβει ήδη ένα λυχνάρι με βούτυρο μπροστά τους. Πάνω σας η σκάλα ανεβαίνει ίσια μέσα στα δέντρα, απότομη, λειασμένη στη μέση από τα βήματα αιώνων, και κάπου ψηλά χτυπά μια καμπάνα — κάποιος ξεκίνησε να ανεβαίνει πολύ πριν από εσάς. Ένας πίθηκος σας παρακολουθεί από το κιγκλίδωμα με το ύφος θυρωρού που έχει δει όλο τον κόσμο να πηγαινοέρχεται.
Μέχρι να φτάσετε στην κορυφή, ο ουρανός πάνω από τους ανατολικούς λόφους έχει πάρει το χρώμα αραιού τσαγιού, και η πόλη από κάτω είναι ακόμη ομίχλη και στέγες. Ύστερα το φως βρίσκει τον επίχρυσο οβελό, και τα ζωγραφισμένα μάτια της στούπας ανοίγουν πάνω στην κοιλάδα, όπως κάθε πρωί εδώ και περίπου δεκαπέντε αιώνες.
Ένα ιδιωτικό ταξίδι πολυτελείας στη Σουαγιαμπουνάθ, όπως το σχεδιάζουμε, χτίζεται γύρω από αυτή την ώρα: να φτάσετε πριν από το πλήθος, να κάνετε τον κύκλο μαζί με τους ανθρώπους που έρχονται κάθε μέρα να προσευχηθούν, και να έχετε δίπλα σας κάποιον που μπορεί να σας εξηγήσει γιατί αυτός ο λόφος σημαίνει τόσα πολλά για την ίδια την ιστορία της κοιλάδας.
Γιατί η Σουαγιαμπουνάθ Έχει Σημασία
Η Σουαγιαμπουνάθ είναι ένας από τους αρχαιότερους και ιερότερους βουδιστικούς τόπους του Νεπάλ. Στέφει έναν δασωμένο λόφο στη δυτική άκρη του Κατμαντού και ανήκει στο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Κοιλάδας του Κατμαντού, μαζί με τη Μπούντανατ, το Πασουπατινάθ και τις βασιλικές πλατείες της Πατάν, της Μπακταπούρ και του Κατμαντού.
Οι ταξιδιώτες την ξέρουν ως «Ναό των Πιθήκων». Οι Νεπαλέζοι σπάνια τη λένε έτσι. Για τους Νεουάρ βουδιστές της κοιλάδας είναι η Σουαγιαμπού, «αυτή που αναδύθηκε από μόνη της», και οι Θιβετιανοί προσκυνητές έχουν το δικό τους όνομα, που σημαίνει περίπου «ο τόπος των υπέροχων δέντρων». Όποιο όνομα κι αν χρησιμοποιήσετε, πρόκειται για το σημείο όπου, κατά την παράδοση της κοιλάδας, γεννήθηκε το ίδιο το Κατμαντού.
Η Μπούντανατ είναι απέραντη και ανοιχτή, ένας λευκός θόλος στο επίπεδο έδαφος όπου κάποτε έφταναν τα καραβάνια από το Θιβέτ. Το Πασουπατινάθ είναι το ποτάμι, η φωτιά, ολόκληρη η ανθρώπινη ζωή. Η Σουαγιαμπουνάθ είναι κάτι άλλο: ένας λόφος, μια ανάβαση, μια θέα, και ένα πυκνό σύμπλεγμα ιερών όπου η βουδιστική και η ινδουιστική λατρεία έχουν φυτρώσει τόσο κοντά η μία στην άλλη, που συχνά δύσκολα λέτε πού τελειώνει η μία και πού αρχίζει η άλλη. Για έναν Έλληνα, η εικόνα έχει κάτι οικείο: θυμίζει τα ξωκλήσια που χτίστηκαν πάνω σε αρχαία ιερά, εκεί όπου ο τόπος παρέμεινε άγιος ενώ οι λατρείες άλλαζαν.
Ο Μύθος της Λίμνης και του Λωτού
Τη Σουαγιαμπουνάθ δεν μπορείτε να την καταλάβετε χωρίς την ιστορία που αφηγείται η κοιλάδα για τη δική της γέννηση, και ένας καλός οδηγός θα ξεκινήσει από εκεί.
Κάποτε, λέει ο μύθος, ολόκληρη η κοιλάδα του Κατμαντού ήταν λίμνη. Στα νερά της άνθισε ένας λωτός, και από τον λωτό αναδύθηκε μια φλόγα καθαρού φωτός, η ίδια η φύση του Βούδα: η Σουαγιαμπού, που φανερώθηκε από μόνη της. Σοφοί ήρθαν από μακριά για να διαλογιστούν στις όχθες της. Ανάμεσά τους ήταν ο μποντισάτβα Μαντζούσρι, που θέλησε να φτάνουν οι προσκυνητές ευκολότερα στο φως. Με το σπαθί της σοφίας του έσχισε ένα φαράγγι στους νότιους λόφους, η λίμνη άδειασε, φανερώθηκε ο εύφορος πυθμένας της κοιλάδας, και ο λόφος όπου στεκόταν ο λωτός έγινε ο λόφος της Σουαγιαμπού.
Οι γεωλόγοι θα σας πουν ότι η κοιλάδα πράγματι ήταν κάποτε λίμνη, κάτι που δίνει στον μύθο μια παράξενη απήχηση. Σταθείτε στην κορυφή την αυγή, με την ομίχλη να απλώνεται ακόμη στα χαμηλά σαν νερό, και δεν είναι δύσκολο να τον φανταστείτε.
Και οι πίθηκοι έχουν τη θέση τους στον μύθο. Λέγεται ότι γεννήθηκαν από τις ψείρες στα μαλλιά του Μαντζούσρι, όταν τα άφησε να μακρύνουν στη διάρκεια του διαλογισμού του. Είτε το πιστεύετε είτε όχι, θεωρούνται ιεροί — και συμπεριφέρονται αναλόγως.
Πώς να «Διαβάσετε» την Κορυφή
Η Σουαγιαμπουνάθ δεν είναι ένα κτίριο αλλά μια πυκνή ιερή κορυφή: στούπα, ναοί, ιερά, μοναστήρια, κύλινδροι προσευχής, αναθηματικά τσαΐτια και τα σπίτια των οικογενειών που τη φροντίζουν εδώ και γενιές. Την πρώτη φορά μπορεί να μοιάζει με θόρυβο. Ένας καλός οδηγός τη μετατρέπει σε αφήγηση.
Η ανατολική σκάλα
Η παραδοσιακή προσέγγιση είναι η μακριά πέτρινη σκάλα που ανεβαίνει την ανατολική πλευρά του λόφου. Είναι απότομη — λέγεται συχνά ότι έχει 365 σκαλιά — και είναι ο δρόμος που ακολουθούσαν πάντα οι προσκυνητές. Σχεδόν πάντα ξεκινάμε από εδώ, την ώρα που τα σκαλιά ανήκουν στους πιστούς και όχι στο πλήθος, και ανεβαίνουμε αργά. Υπάρχει και πρόσβαση με αυτοκίνητο ως μια πύλη κοντά στην κορυφή, για όποιον το προτιμά. Κανείς δεν χρειάζεται να νιώσει την ανάβαση σαν δοκιμασία.
Το μεγάλο βάτζρα
Στην κορυφή της σκάλας, πριν από την ίδια τη στούπα, βρίσκεται ένα τεράστιο επίχρυσο βάτζρα, ο κεραυνός που στον βουδισμό Βατζραγιάνα συμβολίζει την ακατάλυτη διαύγεια του φωτισμένου νου. Ακουμπά σε μια κυκλική πέτρινη βάση σκαλισμένη με τα ζώα του θιβετιανού ημερολογίου. Οι περισσότεροι το προσπερνούν για να φωτογραφίσουν τη στούπα. Αξίζει να σταθείτε εδώ πρώτα.
Η στούπα και τα μάτια της
Η στούπα είναι η καρδιά του λόφου. Ο ασβεστωμένος θόλος της συμβολίζει τον κόσμο, και ο τετράγωνος επίχρυσος πύργος από πάνω, η χάρμικα, φέρει τα περίφημα ζωγραφισμένα μάτια και στις τέσσερις πλευρές, που κοιτούν την κοιλάδα προς κάθε κατεύθυνση. Ανάμεσα στα μάτια, εκεί όπου θα ήταν η μύτη, υπάρχει ένα καμπυλωτό σύμβολο που μοιάζει με ερωτηματικό. Είναι ο νεπαλέζικος αριθμός ένα — υπενθύμιση της ενότητας και του ενός δρόμου προς την αφύπνιση. Από πάνω υψώνονται δεκατρία κλιμακωτά δαχτυλίδια, τα στάδια από τα οποία περνά η ψυχή ως τη φώτιση, και στην κορυφή η επίχρυση ομπρέλα.
Γύρω από τη βάση, μέσα στον θόλο, βρίσκονται τα ιερά των Βούδων των πέντε κατευθύνσεων, ο καθένας με το δικό του χρώμα, τη δική του χειρονομία και το δικό του νόημα. Κύλινδροι προσευχής πλαισιώνουν τον κύκλο, και αρμαθιές από σημαιάκια προσευχής κατεβαίνουν από τον οβελό στις γύρω στέγες, για να σκορπίσει ο άνεμος τις τυπωμένες ευλογίες τους.
Πραταπούρ και Ανανταπούρ
Δεξιά και αριστερά της στούπας υψώνονται δύο λεπτοί λευκοί πύργοι ινδικού ρυθμού σικχάρα, το Πραταπούρ και το Ανανταπούρ, χτισμένοι τον δέκατο έβδομο αιώνα επί του βασιλιά Πράταπ Μάλα του Κατμαντού. Ινδουιστικοί στη μορφή, πάνω σε μια βουδιστική κορυφή — ένα από τα πιο καθαρά μικρά μαθήματα για το πώς μοιράζονται οι δύο θρησκείες αυτή την κοιλάδα.
Ο ναός της Χαράτι
Πίσω από τη στούπα, σε μια μικρή παγόδα, βρίσκεται το ιερό της Χαράτι, της θεάς που προστατεύει τα παιδιά. Οι μητέρες Νεουάρ έρχονται εδώ με τα μωρά τους, και για γενιές οι οικογένειες φέρνουν τάματα όταν αρρωσταίνει ένα παιδί. Τη λατρεύουν εξίσου βουδιστές και ινδουιστές. Όποιος έχει δει τάματα σε εικόνισμα της Παναγίας θα καταλάβει αμέσως τι βλέπει. Είναι από τα πιο τρυφερά σημεία του λόφου, και από τα λιγότερο προσεγμένα.
Σαντιπούρ
Στη βορειοδυτική πλευρά της κορυφής βρίσκεται το Σαντιπούρ, ο «τόπος της γαλήνης», ένα μικρό, παλιό και κάπως μυστηριώδες ιερό, που κατά την παράδοση συνδέεται με έναν μεγάλο ταντρικό δάσκαλο ο οποίος λέγεται ότι κλείστηκε μέσα του για να διαλογιστεί. Συνδέεται με τη βροχή και την ευημερία της κοιλάδας. Δεν είναι τόπος για θορυβώδη παραμονή, και είναι ακριβώς το είδος του ιερού που ένας επισκέπτης χωρίς οδηγό δεν μαθαίνει ποτέ ότι υπάρχει.
Τα μοναστήρια
Θιβετιανά μοναστήρια γαντζώνονται στις άκρες της κορυφής. Νωρίς το πρωί και αργά το απόγευμα ίσως ακούσετε τα βαθιά κέρατα και τις ψαλμωδίες των μοναχών να διασχίζουν τις αυλές. Με τη σωστή σύσταση και τη σωστή ώρα, μερικές φορές είναι δυνατόν να καθίσετε σιωπηλά στο πίσω μέρος κατά τη διάρκεια της προσευχής. Το κανονίζουμε μόνο όταν είμαστε ευπρόσδεκτοι, και ποτέ ως παράσταση.
Η Κόρα: Περπατώντας με τους Προσκυνητές
Κάθε πρωί, πριν ξυπνήσει για τα καλά η πόλη, εκατοντάδες ντόπιοι κάνουν την κόρα, τον δεξιόστροφο κύκλο γύρω από τη στούπα και τον λόφο. Άλλοι γυρίζουν κάθε κύλινδρο προσευχής που συναντούν. Άλλοι κρατούν κομποσκοίνια και ψιθυρίζουν μάντρα. Ηλικιωμένοι με τοπί και γιαγιάδες με σάλια το κάνουν όπως άλλοι κάνουν τον πρωινό τους περίπατο — που, κατά κάποιον τρόπο, ακριβώς αυτό είναι.
Υπάρχει και μια μεγαλύτερη κόρα, γύρω από τη βάση ολόκληρου του λόφου, με τη δική της μακριά σειρά από κυλίνδρους προσευχής. Το να περπατήσετε έναν από τους δύο κύκλους μαζί με τους προσκυνητές, αντί να στέκεστε ακίνητοι και να τους φωτογραφίζετε, είναι ο καλύτερος τρόπος να καταλάβετε τη Σουαγιαμπουνάθ. Δεν κοιτάτε πια τον τόπο. Είστε, για μία ώρα, μέρος του ρυθμού του.
Η Θέα πάνω από την Κοιλάδα
Η Σουαγιαμπουνάθ είναι επίσης, απλούστατα, ένα από τα ωραιότερα σημεία θέας στο Κατμαντού. Από τα δυτικά άνδηρα αγκαλιάζετε ολόκληρη την κοιλάδα: τις στέγες της παλιάς πόλης, τις παγόδες, το πράσινο στεφάνι των λόφων και, ένα καθαρό πρωινό της ξηρής περιόδου, τις χιονισμένες κορυφές των Ιμαλαΐων να αιωρούνται πολύ πίσω τους.
Την ανατολή το φως έρχεται από πίσω σας και απλώνεται πάνω στην πόλη. Το ηλιοβασίλεμα συμβαίνει το αντίστροφο, και από κάτω τα φώτα ανάβουν ένα ένα. Διαλέγουμε ανάμεσα στα δύο ανάλογα με την εποχή και το υπόλοιπο πρόγραμμα της ημέρας σας — και μερικές φορές ερχόμαστε δύο φορές.
Τι Κάνει ένα Ταξίδι στη Σουαγιαμπουνάθ Πραγματικά Ιδιωτικό
Οι σωστές ώρες
Η διαφορά ανάμεσα στη Σουαγιαμπουνάθ στις επτά το πρωί και στη Σουαγιαμπουνάθ στις έντεκα είναι η διαφορά ανάμεσα σε ένα ζωντανό ιερό και σε ένα πολυσύχναστο μνημείο. Σχεδιάζουμε γύρω από το πρώτο και το τελευταίο φως, όταν οι προσκυνητές είναι περισσότεροι από τα γκρουπ και ο λόφος είναι όπως πρέπει να είναι.
Ένας οδηγός που ξέρει τον λόφο
Τους οδηγούς μας για την κοιλάδα του Κατμαντού τους επιλέγουμε τόσο για τη γνώση τους στον βουδισμό των Νεουάρ και των Θιβετιανών όσο και για τα αγγλικά τους. Ξέρουν ποιο ιερό ανήκει σε ποια παράδοση, ποια οικογένεια φροντίζει ποιο λυχνάρι και πότε μια κουβέντα πρέπει να σταματήσει. Ένας τέτοιος οδηγός μετατρέπει μια πολυσύχναστη κορυφή σε μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος.
Μια ιδιωτική ευλογία
Για όσους το επιθυμούν, μπορούμε να κανονίσουμε μια σιωπηλή προσφορά λυχναριού ή μια σύντομη ευλογία από μοναχό ή από ιερέα Νεουάρ. Γίνεται απλά και με σεβασμό, την ώρα που βολεύει το μοναστήρι και όχι το πρόγραμμα.
Ξεκούραση, μετά
Μια ανάβαση την αυγή αξίζει ένα αργό πρωινό. Σας επιστρέφουμε σε ένα ιστορικό ξενοδοχείο της πόλης για ένα μακρύ, ήσυχο πρωινό, ή σε μια αυλή με κήπο στην Πατάν, ώστε ο λόφος να είναι κάτι που αφομοιώνετε και όχι κάτι που «τσεκάρετε». Ο οδηγός μας για το Κατμαντού περιγράφει τους τόπους που επιλέγουμε γι' αυτή την ανάπαυλα.
Οι Γιορτές της Σουαγιαμπουνάθ
Ο λόφος σφύζει από τελετουργίες όλο τον χρόνο, αλλά κάποιες μέρες τον μεταμορφώνουν ολοκληρωτικά.
- Μπούντα Τζαγιάντι. Η ανοιξιάτικη πανσέληνος που τιμά τη γέννηση, τη φώτιση και τον θάνατο του Βούδα. Η στούπα στολίζεται, τα σκαλιά γεμίζουν προσκυνητές και τα λυχνάρια καίνε όλη τη νύχτα.
- Γκούνλα. Ο ιερός μήνας των Νεουάρ βουδιστών στη διάρκεια των μουσώνων, όταν οικογένειες ανεβαίνουν κάθε πρωί στον λόφο με μουσική, θρησκευτικά τραγούδια και προσφορές.
- Λοσάρ. Η θιβετιανή Πρωτοχρονιά, όταν τα μοναστήρια της κορυφής ζωντανεύουν με τελετές, χρώμα και γιορτή.
Αν οι ημερομηνίες σας είναι ευέλικτες, ένα γιορτινό πρωινό στη Σουαγιαμπουνάθ είναι κάτι το ξεχωριστό. Είναι όμως και πολυσύχναστο, και το σχεδιάζουμε ανάλογα, με το σωστό σημείο θέασης και μια διαδρομή αποχώρησης που κρατά τη μέρα ήρεμη. Το άρθρο μας για τις γιορτές του Νεπάλ καλύπτει το ευρύτερο ημερολόγιο.
Τριγύρω: οι Πιο Ήσυχες Γωνιές
Τη Σουαγιαμπουνάθ οι περισσότεροι την επισκέπτονται βιαστικά, κι έτσι τα γύρω της σχεδόν πάντα χάνονται.
- Ο λόφος του Μαντζούσρι. Λίγα λεπτά με τα πόδια από την κύρια κορυφή υπάρχει ένα μικρότερο ύψωμα αφιερωμένο στον Μαντζούσρι του μύθου, τον οποίο οι ινδουιστές εδώ τιμούν και ως Σαρασβάτι, θεά της γνώσης. Οι μαθητές ανεβαίνουν να προσευχηθούν πριν από τις εξετάσεις τους — μια εικόνα που κάθε Έλληνας γονιός θα αναγνωρίσει.
- Η Λίμνη της Παγκόσμιας Ειρήνης. Στους πρόποδες του λόφου, μια λιμνούλα με έναν όρθιο Βούδα στο κέντρο, όπου οι επισκέπτες ρίχνουν κέρματα ελπίζοντας να πετύχουν το δοχείο προσφορών.
- Το πάρκο Αμιντέβα. Ακριβώς κάτω από τη δυτική πλευρά, τρία μεγάλα χρυσά αγάλματα του Βούδα στέκονται στη σειρά — ένας απρόσμενα γαλήνιος τόπος για ένα τέταρτο σιωπής.
Πώς Εντάσσεται η Σουαγιαμπουνάθ σε ένα Ταξίδι στο Νεπάλ
Η Σουαγιαμπουνάθ σπάνια είναι ταξίδι από μόνη της. Ανήκει στην ιερή κοιλάδα και διαβάζεται καλύτερα δίπλα στους άλλους μεγάλους τόπους.
- Η ιερή κοιλάδα. Σουαγιαμπουνάθ την αυγή, Πασουπατινάθ ένα άλλο πρωί, Μπούντανατ το απόγευμα και το σούρουπο, και οι βασιλικές πόλεις Πατάν και Μπακταπούρ. Αυτή είναι η καρδιά του Elysian Classic ταξιδιού μας, και δίνει στην κοιλάδα τον χρόνο που της αξίζει.
- Κοιλάδα και βουνά. Δύο ή τρεις μέρες στο Κατμαντού και ύστερα οι λίμνες και η θέα των βουνών στην Πόκχαρα, ίσως και λίγες μέρες πεζοπορίας. Αυτή είναι η μορφή πολλών από τα Elysian Premium ταξίδια μας.
- Ένα πνευματικό νήμα. Για όσους τους ελκύει ο διαλογισμός και η βουδιστική φιλοσοφία, η Σουαγιαμπουνάθ ταιριάζει φυσικά με χρόνο σε ένα μοναστήρι, με το Λουμπίνι και με τα πνευματικά μας retreats.
Το πού αλλού σας οδηγεί η κοιλάδα θα το βρείτε στη σελίδα των προορισμών.
Πότε να Επισκεφθείτε τη Σουαγιαμπουνάθ
Η Σουαγιαμπουνάθ είναι ανοιχτή κάθε μέρα του χρόνου και αξίζει σε κάθε εποχή.
- Οκτώβριος και Νοέμβριος. Ο πιο καθαρός αέρας της χρονιάς και οι καλύτερες πιθανότητες να δείτε τα Ιμαλάια από τα δυτικά άνδηρα.
- Δεκέμβριος έως Φεβρουάριος. Δροσερά, φωτεινά πρωινά και ο πιο ήσυχος λόφος. Το πρώτο φως μπορεί να είναι μαγευτικό — θα χρειαστείτε όμως ένα ζεστό ρούχο την αυγή.
- Μάρτιος έως Μάιος. Ζεστές μέρες, ανθισμένα δέντρα και το Μπούντα Τζαγιάντι. Η αχλή καμιά φορά θολώνει τη θέα των βουνών.
- Ιούνιος έως Σεπτέμβριος. Οι μουσώνες. Οι μπόρες έρχονται συνήθως το απόγευμα, ο λόφος είναι καταπράσινος και το Γκούνλα βγάζει στον δρόμο ολόκληρη την κοινότητα των Νεουάρ.
Όποια εποχή κι αν διαλέξετε, η ώρα μετράει περισσότερο από τον μήνα. Ελάτε με το πρώτο φως ή την τελευταία ώρα της ημέρας.
Πώς Κοστολογείται ένα Ιδιωτικό Ταξίδι στη Σουαγιαμπουνάθ
Ένα ταξίδι αυτού του είδους κοστολογείται μόνο αφού σχεδιαστεί, γιατί δεν υπάρχουν δύο ίδια. Ο οδηγός, οι ώρες, το ξενοδοχείο στο οποίο επιστρέφετε, αν θα κανονιστεί μια ευλογία και το πώς δένει η Σουαγιαμπουνάθ με τον υπόλοιπο χρόνο σας στο Νεπάλ — όλα αυτά το διαμορφώνουν. Αν θέλετε έναν αριθμό, η κουβέντα ξεκινά από τη σελίδα σχεδιασμού του ταξιδιού σας.
Συχνές Ερωτήσεις
Γιατί η Σουαγιαμπουνάθ λέγεται «Ναός των Πιθήκων»;
Επειδή στον λόφο ζει ένας μεγάλος πληθυσμός πιθήκων ρέζους. Η τοπική παράδοση λέει ότι γεννήθηκαν από τις ψείρες στα μαλλιά του μποντισάτβα Μαντζούσρι, και θεωρούνται ιεροί. Είναι επίσης τολμηροί. Κρατήστε τα τρόφιμα και τα μικροαντικείμενα μακριά από τα μάτια τους και μην τους ταΐζετε.
Πόσα σκαλιά έχει η Σουαγιαμπουνάθ;
Η ανατολική σκάλα λέγεται συχνά ότι έχει 365 σκαλιά. Είναι απότομη, αλλά με αργό ρυθμό ανεβαίνει άνετα. Για όσους προτιμούν να μην ανέβουν, ένας δρόμος φτάνει σε μια πύλη κοντά στην κορυφή, από την άλλη πλευρά του λόφου.
Η Σουαγιαμπουνάθ είναι βουδιστικός ή ινδουιστικός τόπος;
Είναι πάνω απ' όλα βουδιστικός, ιερός τόσο για τους Νεουάρ όσο και για τους Θιβετιανούς βουδιστές. Όμως στην ίδια κορυφή στέκονται ινδουιστικά ιερά, και οι ινδουιστές προσκυνούν κι εκείνοι εδώ. Αυτή η συνύπαρξη είναι από τα ωραιότερα πράγματα του τόπου.
Τι να φορέσω;
Σεμνά ρούχα που καλύπτουν ώμους και γόνατα, και άνετα παπούτσια για τα σκαλιά. Περπατάτε δεξιόστροφα γύρω από τη στούπα και τους κυλίνδρους προσευχής, και βγάζετε τα παπούτσια όπου σας ζητηθεί μέσα στα ιερά.
Πόσο χρόνο χρειάζεται η επίσκεψη;
Δύο με τρεις ώρες την αυγή σάς δίνουν την ανάβαση, την κόρα, τα ιερά και τη θέα χωρίς βιασύνη. Κάποιοι ταξιδιώτες επιστρέφουν και το σούρουπο για το δεύτερο φως.
Ξεκινήστε το Ταξίδι σας στη Σουαγιαμπουνάθ
Ανεβαίνω ακόμη αυτά τα σκαλιά κάθε φορά που βρίσκομαι στο Κατμαντού με ένα ελεύθερο πρωινό. Όχι επειδή υπάρχει κάτι καινούργιο να δω, αλλά επειδή υπάρχει κάτι παρήγορο στο να μπαίνει κανείς σε ένα πλήθος ανθρώπων που κάνουν το ίδιο μικρό, αφοσιωμένο πράγμα κάθε πρωί της ζωής τους. Τα μάτια στον πύργο κοιτούν ολόκληρη την κοιλάδα χωρίς κρίση και χωρίς βιασύνη, και ύστερα από μία ώρα εκεί πάνω πιάνετε τον εαυτό σας, για λίγο, να κάνει το ίδιο. Αν θέλετε να μάθετε πώς ένας Έλληνας έφτασε να λέει αυτή τη χώρα σπίτι του, η ιστορία βρίσκεται στη σελίδα του ιδρυτή.
Αν θέλετε να δείτε τη Σουαγιαμπουνάθ όπως της αξίζει — με το πρώτο φως, από τη σκάλα των προσκυνητών, με έναν οδηγό που ξέρει να διαβάζει τον λόφο — πείτε μας πώς σας αρέσει να ταξιδεύετε και εμείς θα σχεδιάσουμε τα υπόλοιπα. Το ταξίδι σας ξεκινά από τη σελίδα σχεδιασμού του ταξιδιού σας.
